OOST-RUTHERFORD, NJ — Zoals de supersterren keer op keer presteerden op het WK voetbal van 2026, wist het glamoureuze voetbal een recordaantal Noord-Amerikaanse kijkers te boeien.
In de Verenigde Staten, waar beroemdheden de aandacht van de massa domineren, zorgen de populairste spelers voor een show. Kylian Mbappe won een spannende Gouden Schoen-race door Lionel Messi, Jude Bellingham en Erling Haaland te verslaan. Frankrijk, Engeland en titelverdediger Argentinië bereikten, boordevol Premier League- en Champions League-talent, de halve finales.
Het was een toernooi voor degenen die graag dramatische doelpunten zien. Het was een toernooi waarin de grootste namen ter wereld huishoudelijke iconen moesten worden. Het was een toernooi voor wie eindeloos swipet op Instagram, in de hoop een glimp op te vangen van de glamoureuze levensstijl van een professionele superster.
En dan is er nog Spanje, kampioen van de celebrity-editie van het WK, zonder deze kwaliteiten.
WERELDBEKERFINALE Hoofdkwartier: Live Spanje vs. Argentinië score | Updates tijdens de rustshow | Spelerbeoordelingen
Rodri, Spanje wint met discipline en niet met glamour
Spanje scoorde als collectief veertien doelpunten dit hele WK-toernooi, slechts vier meer dan Mbappé in zijn eentje, maar kreeg er slechts één tegen, het minste aantal ooit door een FIFA-kampioen. La Roja speelde feitelijk zonder echte spits. Ze wonnen het WK omdat ze het beste team waren en niet over de beste speler beschikten.
Alleen hadden ze wel de beste speler. Rodri, winnaar van de Gouden Bal voor de meest opvallende persoon van het toernooi, heeft ‘het voetbal voltooid’. Hij is pas de tweede speler ooit, naast Lionel Messi, die een FIFA Wereldbekertitel, een UEFA Champions League-titel, een continentale titel, een Ballon d’Or en een WK-Gouden Bal wint.
Rodri past niet tussen de rest van de WK-helden van 2026, en Spanje past ook niet tussen de andere fanfavorieten. Dit team werd door veel fans ‘saai’ genoemd, die liever naar de reeks doelpunten in andere wedstrijden keken. Als een boaconstrictor verstikte La Roja langzaam, methodisch en dreigend hun tegenstanders, blij om zo lang te wachten tot er geen lucht meer in de longen zat.
De kern van dit alles was Rodri, de Spaanse dictator – niet op de manier waarop het werd gebruikt om naar Mbappé te verwijzen, vaak pejoratief, maar in de letterlijke zin: iemand die dicteert.
“Voor ons is hij heel belangrijk”, zei Marc Cucurella na de finale tegen Argentinië. “Soms gaat het niet om scoren of assisteren, hij controleert alles. Hij organiseert het team, hij beslist wanneer we druk uitoefenen, hij beslist wanneer we aanvallen. Voor ons is het erg belangrijk elke keer dat we onder druk staan, hij geeft ons de kans om hem de bal te geven. Hij verliest nooit de bal, en ik denk dat hij het verdient [the Golden Ball] omdat hij een geweldig toernooi speelde.”
In 99 minuten tegen Argentinië, ondanks de reguliere regels en verlengingen, raakte Rodri de bal 116 keer aan, de derde van alle spelers in de wedstrijd, alleen achter Pau Cubarsi en Pedro Porro. Hij voltooide 101 van zijn 106 pogingen tot passen en werd geen enkele keer onteigend. Hij won acht van zijn tien grondduels, creëerde twee kansen, voltooide zijn enige dribbelpoging en maakte drie overtredingen. Het was een meesterlijke, allesomvattende prestatie die Spanje precies gaf wat elk ander land miste.
Controle. Herhaalde, ongebreidelde controle.
Rodri’s carrièreprestaties
Het is opmerkelijk om op te sommen wat Rodri in zijn carrière heeft bereikt, en toch voelt het ondanks alle trofeeën, zowel collectief als individueel, nog steeds enigszins schandalig om hem te rekenen tussen de andere Spaanse middenveldiconen van het team van 2010, zoals Xavi en Iniesta. Misschien komt het omdat Rodri niet altijd alleen staat, maar het gevoel heeft dat hij een collectief vertegenwoordigt, een systeem, een machine.
Rodri zelf genereert geen genialiteit uit het niets; hij is slechts het instrument waardoor het systeem van Luis de la Fuente draait.
En toch, aangezien hij al één Ballon d’Or heeft gekregen en mogelijk op weg is naar een tweede, is er maar één ding waarvoor Rodri niet kan concurreren met mensen als Mbappé, Messi, Haaland en de andere mondiale supersterren: de krantenkoppen. In al het andere heeft hij gezegevierd.
Rodri zal nooit opzichtig zijn. Hij zal nooit zo schitteren op het veld als de Spaanse grootheden die daarvoor kwamen. Hij zal nooit met buitenaardse schittering boven het gras zweven zoals Messi. Maar het lijdt geen twijfel dat hij een plaats naast hen verdient in de geschiedenis, niet alleen als WK-kampioen, maar ook als legende van Spanje en voetballegende.
Rodri carrièretrofeeën gewonnen, titels
Rodri-teamtrofeeën
Spanje trofeeën gewonnen
| Concurrentie | Titels gewonnen | Jaar(en) |
| FIFA Wereldbeker | 1 | 2026 |
| UEFA Europees kampioenschap | 1 | 2024 |
| UEFA Nations League | 1 | 2022/23 |
Man City-trofeeën gewonnen
| Concurrentie | Titels gewonnen | Jaar(en) |
| UEFA Champions League | 1 | 2022/23 |
| Eredivisie | 4 | 2020/21, 2021/22, 2022/23, 2023/24 |
| FA-beker | 2 | 2022/23, 2025/26 |
| EFL-beker | 3 | 2019/20, 2020/21, 2025/26 |
| UEFA Supercup | 1 | 2023 |
| FIFA Clubwereldkampioenschap | 1 | 2023 |
Atletico Madrid trofeeën gewonnen
| Concurrentie | Titels gewonnen | Jaar(en) |
| UEFA Supercup | 1 | 2018 |
Rodri individuele prijzen, trofeeën
| Jaar/seizoen | Competitie/Organisatie | Onderscheiding |
| 2026 | FIFA Wereldbeker | Gouden Bal |
| 2024 | Frankrijk voetbal | Ballon d’Or |
| 2022/23 | UEFA Champions League | Speler van het seizoen |
| 2023 | FIFA Clubwereldkampioenschap | Gouden Bal |
| 2024 | FIFPro | Heren Wereld XI |
