Nadat Manchester City vorig seizoen de kroon op een bescheiden manier had afgestaan aan Liverpool, lijkt het erop dat Manchester City in het seizoen 2025/2026 opnieuw een sterk bod zal uitbrengen op de Premier League-titel.
De ploeg van Pep Guardiola sloot 2025 af met acht opeenvolgende overwinningen in alle competities, een reeks die hen goed geplaatst maakte voor een route rechtstreeks naar de knock-outrondes van de UEFA Champions League en klaar om een halve finale van de Carabao Cup te spelen tegen houder Newcastle United.
De verrassende ineenstorting van City halverwege het seizoen in 2024/25 zorgde voor een veel drukkere transferperiode in januari dan normaal was onder Guardiola, terwijl Tijjani Reijnders, Rayan Ait-Nouri en Rayan Cherki allemaal op tijd klaar waren voor City’s FIFA Club World Cup-campagne in juni.
Een revisie van de keepersafdeling volgde, waarbij James Trafford en Gianluigi Donnarumma aan weerszijden van Ederson’s vertrek naar Fenerbahce arriveerden, en volgens wijdverbreide rapporten is de revisie nog niet voltooid. Bournemouth-buitenspeler Antoine Semenyo zal naar het Etihad Stadium verhuizen voor een deal ter waarde van ongeveer £65 miljoen.
Semenyo scoorde vorig seizoen toen de Cherries City met 2-1 versloegen in het Vitality Stadium en deze keer is hij een van de beste spelers van de Premier League, met negen doelpunten en drie assists in zeventien optredens.
Maar hoe past hij in een ploeg boordevol aanvallend en creatief talent, terwijl hij zich halverwege het seizoen aanpast aan de specifieke eisen van Guardiola?
Waarom contracteert Man City Antoine Semenyo?
Vrijgaveclausule
Hoewel sportief directeur Txiki Begiristain afgelopen zomer het gebouw verliet, is City nog niet van plan de Release Clause FC-status los te laten. Ondanks – of waarschijnlijker dankzij – hun positie als een van de financieel machtigste clubs in het voetbal ter wereld, is City van oudsher terughoudend om betrokken te raken bij de biedingsoorlogen die gepaard gaan met de aanwezigheid van een speler als Semenyo op de markt. Als er geen bovengrens van 65 miljoen pond op de transfer rust, is het onwaarschijnlijk dat Begiristains opvolger Hugo Viana aan de onderhandelingstafel zou zitten.
Gebrek aan een consistente rechtsbuiten
Voor zover hij die heeft, is de rechterkant van de aanval een probleempositie voor Guardiola. Jeremy Doku en Omar Marmoush spelen allebei sterk het liefst vanaf links. Hetzelfde zou mogelijk kunnen worden gezegd voor Savinho, die nominaal op rechts speelt voor City, maar op de linkervleugel zijn beste prestaties voor Girona produceerde.
Oscar Bobb begon dit seizoen als rechtsbuiten bij City, maar bleef zijn vorm en vertrouwen verliezen na de beenbreuk die een uitbraak in 2024/2025 verpestte. Bernardo Silva, Phil Foden en Rayan Cherki hebben dit seizoen allemaal rechts ingevuld, maar zijn in het veld afgedaald naar de centrale gebieden waar ze zich het meest op hun gemak voelen, waardoor de omgebouwde vleugelverdediger Matheus Nunes het grootste deel van de breedte voor zijn rekening neemt.
Semenyo voelt zich op zijn gemak op beide flanken, maar rechts lijkt zijn meest waarschijnlijke thuis bij City, vooral met Doku en Marmoush in de buurt. Bobb werd in verband gebracht met een verhuizing naar Borussia Dortmund toen het verhaal van Semenyo in een stroomversnelling kwam.
De veranderende stijl van Pep Guardiola
Verschillende waarnemers hebben opgemerkt dat Semenyo’s directe en hardloopstijl hem niet geschikt maakt voor een Guardiola-team, en niet zonder goede reden. Denk aan het werk dat Bernardo Silva en Jack Grealish verrichtten in het drievoudige winnende team van City, waar het een belangrijk onderdeel van hun werk was om het tempo onder controle te houden, balbezit te koesteren en het team op het veld te krijgen, zodat spelers als Kevin De Bruyne schade konden aanrichten via het midden.
Semenyo zou ongetwijfeld een vis in het water zijn geweest in dat City-team, maar dit is een ander beest. Zeker tijdens de eerste paar maanden van het seizoen waren ze een ploeg die veel afhankelijker was van transities dan alle eerdere spelers van Guardiola, en Doku en Erling Haaland floreerden. Dit is de afgelopen weken veranderd, met meer bewijs van gecontroleerde dominantie in een team vol centrale middenvelders.
Niettemin lijkt Guardiola te hebben geaccepteerd dat zijn ideaal van 75% balbezit en minimale tegenschoten moeilijker te verwezenlijken is in de moderne Premier League. Dat blijft het doel, maar een groter deel van de teams beschikt over de coachingexpertise en het speeltalent om een speelstijl onschadelijk te maken die de afgelopen twintig jaar een groot deel van het voetbal heeft bepaald. City heeft nu een verzameling spelers die bedoelen dat ze nog steeds kunnen winnen als ze de bal niet in bezit hebben.
In Donnarumma heeft hij een doelman die reddingen maakt en verder weinig doet; Haaland is een doelpuntenmachine die een matige impact heeft op het algehele spel. Afgezien van deze twee voor de hand liggende specialisten zijn aanwinsten als Doku, Nunes, Savinho, Marmoush en Tiajni Reijnders allemaal spelers die gedijen als baldragers die overgangen kunnen uitbuiten. De ondertekening van Semenyo zet dit patroon voort, terwijl de realiteit dat Guardiola dichter bij het einde is dan bij het begin van zijn ambtstermijn betekent dat alle nieuwe aanwinsten van Viana moeten worden gedaan met één oog op het leven na Pep.
Afhankelijkheid van Haaland
Semenyo is de derde hoogste scorer in de Premier League dit seizoen, maar heeft nog steeds 10 doelpunten minder dan Haaland. Elk team met een speler die zulke gigantische cijfers neerzet, zal er tot op zekere hoogte van afhankelijk zijn. Barcelona en Real Madrid waren tien jaar geleden behoorlijk afhankelijk van respectievelijk Lionel Messi en Cristiano Ronaldo, en niemand vond dat dit een groot probleem was.
Toch voelde City zich gevaarlijk Haaland-or-bust tijdens de eerste maanden van dit seizoen. Foden, Cherki en, meer recentelijk, Reijnders zijn sindsdien naar de partij gekomen wat betreft het delen van de doelpuntenlast, maar een door blessures getroffen campagne tot nu toe voor Marmoush betekent dat de brede aanvallers nog steeds niet hun kracht trekken.
Ondanks al zijn onbetwiste talenten is Doku geen speler die waarschijnlijk veel doelpunten zal maken. Hetzelfde kan gezegd worden voor Savinho, zoals het geval was bij Grealish. De aanwinst van Semenyo zou Guardiola kunnen terugbrengen naar de tijd waarin hij zijn horloge kon verzetten op Riyadh Mahrez en Raheem Sterling, die elk seizoen dubbele cijfers behaalden.