Op dezelfde plek, twee Olympiades geleden, schuifelde Lionel Messi door een gang die er net zo onbeduidend uitzag als hij er ooit in een voetbalstadion uitzag. Dit was de plek waar zijn internationale carrière stierf.
Hij was twee dagen eerder 29 geworden. Hij had een strafschop over de lat geslagen in de finale van de Copa America Centenario. Hij werd genadeloos vergeleken met Maradona en zijn legende. Hij had weer een toernooi afgemaakt zonder Argentinië naar de titel te leiden.
“Het nationale team is niets voor mij”, zei Messi die avond, na een nederlaag na strafschoppen tegen Chili.
Dinsdag speelde hij zijn 73e interland, nadat hij besloot dat hij er genoeg van had.
Hij scoorde zijn 54e doelpunt sinds zijn terugkeer naar de interlandperiode.
En het allerbelangrijkste: hij veroverde een plek in de finale van zijn derde grote toernooi op rij door Canada met 2-0 te verslaan in de halve finale van de Copa America.
Argentinië won de andere twee, de Copa America van 2021 en het WK van 2022, waarmee een einde kwam aan een decennialange droogte aan trofeeën die Messi meer dan wie ook achtervolgde. Het maakte zijn beslissing om een einde te maken aan dat korte pensioen van het nationale team wonderbaarlijk lonend.
Argentinië kan nu, in de finale op zondagavond tegen de winnaar Uruguay-Colombia, het tweede team ooit worden dat drie grote titels op rij wint. Het land sluit zich daarmee aan bij de Spaanse groep, die het EK van 2008, het WK van 2010 en het EK van 2012 won.
En alsof hij wilde bevestigen dat het Met Life Stadium in New Jersey de plek is waar hij zijn grootste uitspraken doet, hoe dan ook, zei hij tijdens een interview met zijn blote shirt langs het veld: “Dit zijn de laatste gevechten… daarom geniet ik er ten volle van.”
“De laatste gevechten waren geweldig, ze hebben het meest genoten”, zei Leo.
🩵 Als de 10 gelukkig is, doen wij dat ook.
📺¡#VibraElContinente op de openbare televisie! Volg het na-de-partij samen met ons. foto.twitter.com/PNxHNnIc2E
—TVP (@TV_Publica) 10 juli 2024
Wacht, deed hij het net weer?
Met een ander WK dat in 2026 naar de States komt? Met zijn krachten die blijkbaar niet afnemen, aangezien hij nog geen maand voorbij zijn 37e verjaardag is en op een superieur niveau presteert voor Inter Miami in de Major League Soccer en met de Argentijnen in dit evenement? Hij kan het nu toch niet serieus menen om te stoppen. Misschien bedoelde hij de laatste gevechten van dit Copa-toernooi?
De menigte van meer dan 80.000 die dinsdag bij de wedstrijd aanwezig was in de hoop een glimp op te vangen van wat Messi tot de beste voetballer in de geschiedenis heeft gemaakt, kreeg een enorme dosis van zijn buitengewone gaven. Ze moesten echter wel goed opletten.
De beste plays in het voetbal zijn niet altijd zo opvallend als een slam dunk van Anthony Edwards. Een van Messi’s beste momenten tegen Canada hield niet eens in dat hij de bal aanraakte. Bij een voorwaartse beweging vroeg in de tweede helft deed hij alsof hij een pass zou accepteren en deze door zou laten rollen naar een teamgenoot – een “dummy” – maar Argentinië kon dat dreigende moment gewoon niet omzetten in een legitieme scoringskans.
Kort daarna, in de 51e minuut, sprintte hij voor het schot van Enzo Fernandez van boven het strafschopgebied en tikte de bal net lichtjes, waardoor deze iets van richting veranderde en in de rechterhoek van het doel kon glippen. Het was zijn 109e interlandgoal, waarmee hij de Iraniër Ali Daei passeerde en op de tweede plaats aller tijden kwam te staan onder de mannelijke spelers.
Het leek er meteen op dat hij een zeker doelpunt van Fernandez had verprutst. Sterker nog, de Canadees Maxine Crepeau had het schot waarschijnlijk naast gekeerd als Messi ervoor had gekozen om zich er niet mee te bemoeien. Het leek erop dat Messi ver buitenspel stond toen hij de bal kruiste, aangezien er geen verdediger, afgezien van de keeper, achter hem stond toen hij de bal raakte. De Canadees Derek Cornelius had zelfs geprobeerd om Messi voorbij te sprinten en hem buitenspel te zetten, maar hij was lang niet snel genoeg.
Messi kun je niet voor de gek houden.
De laatste tijd kun je hem ook niet meer verslaan.
Een derde opeenvolgende grote trofee winnen na alle tirades die hij moest doorstaan — alle verdenkingen dat hij zich niet identificeerde als Argentijn omdat hij het land op zijn dertiende had verlaten en het grootste deel van zijn leven in Barcelona had doorgebracht — zou de beste vorm van rechtvaardiging zijn. Maar waarom op dit punt geen vierde?
Zoveel van de jongens in dat Spaanse team van een dozijn jaar geleden waren Messi’s teamgenoten bij FC Barcelona destijds: Andres Iniesta, Xavi, Sergio Busquets, Carles Puyol, Gerard Pique. Nog één overwinning en hij kan net zo hardop pochen over zijn prestaties bij het nationale team als ze de afgelopen tien jaar konden.
Als hij besluit om nog een paar jaar te blijven, is vier op een rij niet uitgesloten. De jonge spelerskern van Argentinië – Lautaro Martinez, Alexis Mac Allister, Fernandez – is misschien wel het beste nationale team waar hij deel van uitmaakt. Ze zijn zeker het meest succesvol, omdat ze iets hebben bereikt.
Er is nog meer beschikbaar op zondag.
En over twee jaar.
Messi kan nog wel langer blijven vechten, als hij dat wil.