EAST RUTHERFORD, NJ – Braziliaanse fans zijn de afgelopen twintig jaar gewend geraakt aan teleurstellingen, nu hun vervroegde vertrek uit de FIFA Wereldbeker 2026 riekt naar de zoveelste mislukking op het wereldtoneel.
Een 2-1 nederlaag tegen Erling Haaland en Noorwegen in het MetLife Stadium op zondag zorgde ervoor dat de tijd van Carlo Ancelotti op het WK teleurstellend eindigde in de achtste finales, omdat ze de bijl van de beul niet konden ontwijken.
Het is de vijfde keer in de zes jaar sinds hun laatste WK-titel in 2002 dat Brazilië er niet eens in is geslaagd de halve finales te bereiken, terwijl hun enige optreden bij de laatste vier resulteerde in de beruchte nederlaag tegen Duitsland op eigen bodem.
De Jugo Mobile legt uit wat er is gebeurd tijdens hun laatste WK-mislukking, terwijl Ancelotti de balans opmaakt van waar de federatie zich in haar huidige staat bevindt, en hoe ze verder kunnen gaan richting het toernooi van 2030.
Wat ging er mis voor Brazilië tijdens de FIFA Wereldbeker 2026?
Gemiste kansen
Naast alle andere kwesties die zich aandienden, was het grootste probleem voor Brazilië uiteindelijk simpelweg de gemiste kansen. Soms gaat het gewoon niet allemaal in het net. Dat is voetbal.
Brazilië presteerde in vier van hun vijf WK-wedstrijden ondermaats qua verwachte doelpunten (xG). In totaal scoorden ze 10 doelpunten op 12.02 xG, maar dat vertelt niet het hele verhaal. Als je het Haïti-spel wegneemt, waar ze vier doelpunten scoorden op 1,75 xG, dan scoorde Brazilië slechts zes doelpunten op 10,27 xG.
In de knock-outwedstrijd die ze verloren van Noorwegen, kreeg Brazilië een penalty van Bruno Guimaraes gered en miste Endrick een één-op-één kans waarbij hij alleen de doelman te verslaan had. Dat was precies het verschil in de wedstrijd. En je kunt helemaal teruggaan naar de opener tegen Marokko, waar Igor Thiago verschrikkelijk voor het doel stond en geen minuut meer zag op het toernooi.
Vinicius jr. kwam voor het doel feesten, maar er was niemand om hem te helpen.
Door de strijd op het middenveld stond Bruno Guimaraes helemaal alleen
Een groot probleem voor Brazilië tijdens dit toernooi was hun middenveld, en dat dwong Carlo Ancelotti de manier te veranderen waarop Brazilië graag had gespeeld.
Casemiro leek dit seizoen nieuw leven ingeblazen bij Manchester United, maar begon plotseling zijn leeftijd te laten zien op het WK, aangezien de 34-jarige zowel aan de bal als daarbuiten een probleem was. Hij bleef een luchtmacht in het strafschopgebied, maar verder was hij een enorm probleem midden op het veld. Ancelotti zag het en wisselde hem niet één maar twee keer tijdens de rust, maar bleef hem toch starten.
Naast hem was Lucas Paqueta net zo arm, totdat een blessure hem uitsluit van het WK. Bruno Guimaraes speelde alles bij elkaar genomen relatief goed, maar had veel te veel gewicht op zijn schouders om zo effectief mogelijk te zijn als hij klaar was om te slagen. De volledige verantwoordelijkheid op het middenveld kwam terecht bij Guimaraes, die werd gevraagd te verdedigen, te bezitten, de pers te weerstaan en kansen te creëren via het midden. Het was veel te veel om te doen en hield hem tegen.
Slecht verdedigen op grote momenten
De centrale verdediger van Brazilië bracht van elk van de Champions League-finalisten van dit jaar één verdediger mee. De verwachting was dat het duo Marquinhos en Gabriel een sterkte van het team zou zijn.
In plaats daarvan verwelkten de twee op biedmomenten. Vooral Gabriel werd herhaaldelijk het slachtoffer, met name door zijn clubrivaal Erling Haaland bij de openingstreffer van Noorwegen in de achtste finales.
ERLING HAALAND GO-AHEAD DOEL VOOR NOORWEGEN 🇳🇴
De superster-aanvaller met een prachtige kopbal! pic.twitter.com/vAxWZhN86E
— FOX Sports (@FOXSports) 5 juli 2026
Ze bleven vaak te diep zakken bij bepaalde acties als tegenstanders op hen af renden, en slaagden er niet in tegenstanders onder druk te zetten. Dit was het verhaal van Haalands tweede doelpunt, toen niemand hem onder druk zette toen hij de bal in de verre paal ramde.
Blessures aan Raphinha en Lucas Paqueta
De blessures van Raphinha en Lucas Paqueta speelden een grote rol bij het dun achterlaten van dit team. Het verlies van eerstgenoemde was verwoestend, omdat ze de jongeling Rayan uit Bournemouth moesten verlaten, die, hoewel getalenteerd, lang niet in de buurt komt van de speler die Raphinha is.
Bij Barcelona heeft Raphinha zich ontwikkeld tot een off-ball vleugelspeler van wereldklasse, die een uitstekende slagkracht biedt van volume-on-ball aanvaller Vinicius. Toen hij ten onder ging, kon Rayan de aanwezigheid van Raphinha gewoon niet opnieuw creëren, en dat zorgde voor een enorme terugval in starttalent.
Carlo Ancelotti werd gecoacht door Stale Solbakken
In de nederlaag tegen Noorwegen in de ronde van 16 werd Carlo Ancelotti volledig gecoacht door Stale Solbakken.
Brazilië wist dat hun middenveld een puinhoop was, en in plaats van de bal consequent om te draaien en Noorwegen de kans te geven op de counter te komen waar ze op hun best zijn, gaven ze opzettelijk balbezit toe aan de Europese ploeg, in de veronderstelling dat Noorwegen vast zou komen te zitten als het in balbezit was.
Dat was het geval, maar het pakte in het voordeel van Noorwegen uit. Ze wisten dat ze geduldig konden zijn en konden wachten op hun kans om Erling Haaland voor doel te voeden, terwijl Brazilië uiteindelijk onder druk zou worden gezet om uit hun schulp te komen en als favoriet kansen te creëren.
“Dat was ons plan, om de bal zoveel mogelijk vast te houden en vanaf het begin wisten we dat we de bal zouden hebben”, zei Solbakken na de wedstrijd op vraag van The Jugo Mobile als hij verrast was hoeveel Brazilië hun vrijwillig bezit gaf. “We wilden langzaam zijn. Wat we in de eerste helft misschien verkeerd hebben gedaan, is dat we twee of drie ballen naar het midden speelden, waar ze een tegenaanval tegen ons deden. Daarom hebben we de wissels doorgevoerd. Daarom speelden we in de buitenzones. We wisten dat we de tegenaanval van Brazilië hadden gezien, die gaat erg snel. En we wisten ook dat als ze de bal in de voorste helft krijgen, ze Casemiro en Bruno Guimaraes in het strafschopgebied duwen. Dus we wilden dat tegengaan door te blijven spelen.” de bal.”
Uiteindelijk werd Brazilië ongedaan gemaakt door de tactiek die ze in de wedstrijd gebruikten, in de hoop dat dit hun weg naar succes zou zijn. Carlo Ancelotti is een van de beste managers ter wereld, maar hij werd in deze wedstrijd stevig verslagen.